Na terenie Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy (woj. dolnośląskie) znajduje się dawny niemiecki obóz koncentracyjny KL Groß-Rosen. Oprócz terenów poobozowych możemy także zwiedzać kamieniołomy, które były miejscami pracy więźniów. Ze względu na to, że teren ten jest cmentarzem tysięcy ofiar wstęp jest bezpłatny.

Obóz Gross-Rosen został utworzony w sierpniu 1940 roku jako filia KL Sachsenhausen, w której więźniowie byli przeznaczeni do pracy w kamieniołomie granitu. 1 maja 1941 roku uzyskał on status samodzielnego obozu koncentracyjnego (KL GR). Z początku, w latach 1941-1942 KL Gross-Rosen był nastawiony na obsługę kamieniołomu. Z pracy więźniów korzystało także kilka niemieckich firm, jak np. Siemens und Halske czy Blaupunkt. Był on postrzegany jako jeden z najcięższych obozów koncentracyjnych, z uwagi na m.in. wielogodzinną pracę w kamieniołomach, bardzo skromne racje żywnościowe czy brak odpowiedniej opieki lekarskiej. Więźniowie byli trwale maltretowani i terroryzowani, co powodowało dużą śmiertelność.

W 1944 roku nastąpiła znaczna rozbudowa obozu. Powstało wówczas ok. 100 filii, zlokalizowanych głównie na terenie Dolnego Śląska, Sudetów i Ziemi Lubuskiej.

W lutym 1945 roku z obozu Gross-Rosen wyruszył marsz śmierci, zaś 14 lutego 1945 roku został on wyzwolony przez Armię Czerwoną.

Łącznie przez obóz macierzysty Gross-Rosen wraz z jego filiami, przeszło około 125 000 więźniów, głównie Żydów, Polaków, a także obywateli byłego Związku Radzieckiego. Szacunkowa liczba ofiar wynosi 40 000.

Podczas przygotowywania artykułu korzystano z danych zamieszczonych na stronach Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy (gross-rosen.eu) oraz Wikipedia (pl.wikipedia.org).

Linki:
Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy: https://www.gross-rosen.eu/